Waarheid

Abstract

De menselijke psychologie is over het algemeen niet echt een exacte wetenschap. Echter, een groot deel van de menselijke (en niet-menselijk) psychologie can op een exacte manier beschrijven worden. De menselijke psyche kan opgedeeld worden in een aantal macrocomponenten waarvan sommigen zich op een exacte wijze laten modelleren. Door middel van van het ‘black-box’ principe kunnen die componenten welke zich (nog) niet exact laten modelleren toch onderdeel uitmaken in het gehele model van de menselijke psyche. Deze scriptie legt de focus op een aantal van deze componenten welke exact kunnen worden gemodelleerd. Een van deze componenten die worden beschreven, is de waarheidsboom. Een ander macrocomponent welke wordt genoemd in deze scriptie maar niet wordt beschreven, is de emotieschijf.

Het hoofddoel vaan deze scriptie is het bekend maken met de definitie van nu eigenlijk ‘waarheid’ is én het belang onderstrepen van het waarheidsboom component om hier mee alles wat te maken heeft met het toenemen van, het blootstellen aan, en handelen naar doctrine begrijpbaar en toegankelijk te maken. Het zal bijdragen aan het begrijpen waarom mensen handelen zoals zij handelen. Het zal bijdragen aan het begrijpen van mentale condities zoals cognitieve dissonantie en het kan zowel individuen als groepen helpen zich het belang van verantwoordelijkheid aangaande doctrine beter te realiseren. Verder kan het bijdragen aan het herkennen van goedaardige en kwaadaardige doctrine met het bijgaande mentale handelen van mensen.

Waarheid

Waarheid… wat is waarheid? Het is een fenomeen waar vaak over gesproken wordt en het maakt bijna overal in ons leven zijn opwacht. Aangezien waarheid een elementair principe is dat een basis vormt voor deze website, is het zinnig om eerst het principe ‘waarheid’ eens te bespreken. Niet alleen vormt waarheid de basis voor deze website en de inhoud, maar is het ook een erg essentieel principe waar het aan komt op het begrijpen van wat waarheid nou betekent voor mensen en wat de gevolgen zijn voor mensen. Als eerste, zal ik u de definitie van waarheid vertellen. Het is een definitie welke ik na jaren van het ontwikkelen van een model rondom waarheid in relatie tot de menselijke psyche heb kunnen formuleren. Dit model van het waarheidsprincipe en het belang hiervan en de invloed op de menselijke psyche wordt in de volgende secties toegelicht. Maar eerst, de definitie van… ‘waarheid’:

Waarheid is de term die wordt gebruikt voor informatie die voldoet aan een verzameling condities welke zijn gedefinieerd en geëvalueerd door bewuste wezens.

Jawel, in essentie, wordt informatie als ‘waarheid’ beschouwd wanneer het voldoet aan een gedefinieerde verzameling aan condities. Wanneer een conditie voldoet, stellen wij dat de informatie ‘waar’ is. Wanneer een conditie niet voldoet, stellen wij dat de informatie ‘onwaar’ is. Wij verkrijgen uitkomsten van condities in de vorm van vragen, waarbij het antwoord of een bevestiging is, of een ontkenning. Een voorbeeld: “Is uw auto blauw?” Hier, geeft de vraag de conditie weer welke de eigenaar van de auto kan evalueren. Die conditie welke hier wordt overgedragen is de vergelijking tussen de kleur van de auto en de kleur blauw. Als de conditie voldoet, zal de eigenaar antwoorden met “.. ja, dat is waar.”, of “.. nee, hij is wit.” als de conditie niet voldoet. Hiermee geeft de eigenaar niet alleen aan dat de conditie niet voldoet, maar vertelt ook de kleur waarmee de conditie wel zou voldoen, als de kleur in de vraag zou worden gewijzigd in wit.

Dit voorbeeld gaat over twee mensen; één die een vraag stelt en een ander die een antwoord geeft. Als er geen bewuste wezens waren om vragen te stellen, zou ‘waarheid’ dan nog steeds een fenomeen zijn? Het antwoord daar op is ‘nee’. Als er niemand is om een vraag te stellen, zijn zaken gewoon feitelijk. De auto is wit zonder dat iemand er ooit naar zou vragen. Dat is waarom waarheid alleen een fenomeen is wanneer er bewuste wezens bij betrokken zijn die de capaciteit hebben condities te evalueren en mensen zijn dat ongetwijfeld zeker.

Aangezien wij, als mensen, wezens zijn die bijna met alles wel vragen stellen, kunnen wij met zekerheid stellen dat ‘waarheid’ een integraal fenomeen binnen ons bestaan is.

Aangezien de evaluatie van een enkele conditie kan voldoen of niet, kan men stellen dat de uitkomst van zo’n evaluatie binair (=twee) is. Echter, het meest van de tijd, zo niet bijna altijd is het beantwoorden van een vraag met ‘ja’ of ‘nee’ niet zo makkelijk! Vooral als men ergens niet uit komt. Nou, deze overweging geeft het al weg: we zijn geneigd vele condities te evalueren om uiteindelijk tot een enkel bevestigend of ontkennend antwoord te komen. Een voorbeeld hiervan zou zijn een iemand die zich afvraagt of zijn partner wel of niet van hen houdt. Sommige vragen zouden met een ‘ja’ beantwoord kunnen worden terwijl andere vragen weer ‘nee’ als antwoord hebben. Zo’n iemand zou gemengde gevoelens hebben en geen doorslaggevend antwoord kunnen geven. Hoer meer individuele vragen met een ‘ja’ beantwoord zouden kunnen worden, hoe eerder die persoon met een ‘ja’ zou antwoorden op de vraag “Denk je dat je partner van je houdt?”. Als dusdanig, ondanks dat de uitkomst van een evaluatie een binair antwoord oplevert, maakt het feit dat wij als mensen honderden condities evalueren in de vorm van vragen, zowel bewust als onbewust, het leven er niet makkelijker op en is niet alles maar binair! In theorie kunnen er een oneindige hoeveelheid condities worden geëvalueerd.

De Waarheidsboom 

De ‘waarheidsboom’ is een hoofdcomponent in dit model van de menselijke psyche. De ‘waarheidsboom’ bestaat in de basis uit alle directe en afgeleidde waarheden welke kunnen worden onttrokken aan alle ervaring en kennis in het geheugen van een individu. Deze waarheidsboom wordt dan ook de primaire waarheidsboom genoemd en kan in bezittelijke vorm gebruikt worden. Enkele voorbeelden hiervan zou de informatie aangaande een locatie (ervaring), of de informatie aangaande een taal (kennis), of de informatie aangaande een gebeurtenis uit het verleden kunnen zijn. Zoals het hoofdstuk over ‘waarheid’ uitlegt, is ‘waarheid’ informatie die aan condities voldoet. Iemand zou kunnen vragen, “Heb je ooit de Eiffeltoren bezocht?”. Iemand die die locatie heeft bezocht, zou met een ‘ja’ antwoorden. Het is een waarheid voor die persoon. Of, iemand zou kunnen vragen, “Is ‘love’ de juiste spelling voor ‘liefde’ in het Engels?”. Een Engelssprekend iemand zou met ‘ja’ antwoorden. Het is een waarheid voor die persoon. Dus ja, technisch gezien kunnen wij condities evalueren over alle informatie in ons zijn, welke opgeslagen is als kennis en herinneringen in ons geheugen en er zowel onwaarheden als waarheden aan onttrekken.

De reden waarom dit component een ‘waarheidsboom’ wordt genoemd is omdat waarheden weer afgeleidde waarheden mogelijk maken en in tegenstelling, onwaarheden. Een voorbeeld hier is de vraag, “Als ik deze appel los laat, valt hij dan op de grond?”. Het antwoord zou ‘ja’ zijn. Het is een afgeleidde waarheid, want de onderliggende reden die dit waar maakt zijn de wetten van de zwaartekracht. Naar deze feitelijke waarheid zou gevraagd kunnen worden met de vraag “Trekt de aarde voorwerpen naar zich toe?”. Opnieuw is het antwoord hierop ‘ja’. Op deze manier kan men de boom aan waarheden afgaan totdat men tot aan de nek toe in de wetenschap der natuurkunde belandt. Bijna iedereen heeft deze afgeleidde waarheid wel in hun ‘waarheidsboom’ aangezien de aantrekkingskracht van de aarde al op vroege leeftijd wordt ervaren.

Het belangrijke hier is te realiseren dat een waarheidsboom individueel en persoonlijk is. Gemeenschappelijke waarheden die mensen delen met elkaar zijn in feite kopieën van deze gemeenschappelijke waarheden in de individuele waarheidsbomen van mensen. Dat is wat ze gemeenschappelijk maakt.

Een ‘waarheidsboom’ gaat dus niet alleen om waarheden. Het omvat alle informatie waar deze waarheden aan onttrokken kunnen worden. Dat is waarom dit model het een stuk makkelijker maakt om zaken omtrent doctrine over te brengen. Het model kent twee afgeleidde termen:

  • De Waarheidstak 
    De ‘waarheidstak’ is de term die men kan gebruiken om delen van een ‘waarheidsboom’ mee aan te duiden. Als iemand een hoeveelheid informatie in relatie tot een grotere hoeveelheid aan informatie wil beschrijven, kan deze term worden gebruikt. Echter, het refereren aan een ‘waarheidstak’ als ‘waarheidsboom’ is even zo valide.

  • Het Waarheidsbos 
    Wanneer een groep mensen wordt beschouwd als een groep individuele waarheidsbomen, can men deze collectief een ‘waarheidsbos’ noemen. Dit maakt uitdrukkingen mogelijke zoals ‘Het waarheidsbos van deze religie omvat de aarde.’.

De Verschillende Waarheden 

Tot dusver is het concept ‘waarheid’ besproken zonder enige verdere context, alhoewel de gebruikte voorbeelden in de vorige hoofdstukken deze contexten zonder verdere uitleg wel werden geïmpliceerd. Zoals eerder uitgelegd wordt informatie een waarheid als er aan een bepaalde verzameling condities wordt voldaan. De verschillende contexten voor waarheden beschrijven in essentie elk een specifieke verzameling condities waaraan voldaan dient te worden om informatie als een waarheid te kunnen classificeren binnen die context. De verschillende contexten zijn als volgt:

Realiteit 

Voordat een waarheid als ‘realiteit’ kan worden geclassificeerd, zal de information eerst aan een aantal condities moeten voldoen. De eerste conditie is dat elk gebruikt stukje informatie welke een grondslag in de fysieke wereld heeft, aan de wetten en regels van de fysieke wereld moet voldoen. Het woord ‘fysiek’ in deze omvat niet alleen de waarneembare, tastbare materie. Het omvat alles waaruit ons universum bestaat, inclusief onzichtbare fenomenen. Een voorbeeld hiervan zouden magnetische velden zijn. En niet op zijn minst, elk fenomeen dat de wetenschap nog moet ontdekken en beschrijven. Het maakt niet uit of de informatie vertelt over gebeurtenissen in het verleden, heden of in de toekomst.

En dat brengt ons bij de volgende conditie. Wanneer de fysieke wereld over de tijdlijn wordt gezien als een eindeloze serie videoframes, kan worden gezegd dat de informatie die wordt overgedragen precies in overéénstemming dient te zijn met de relevante frames van de fysieke wereld. Wanneer een beveiligingscamera een inbreker die een gebouw binnenkomt en weer vertrekt met computerapparatuur vastlegt, worden deze fysieke wereld frames daadwerkelijk in videobeelden omgezet. Deze conditie is van toepassing op het verleden tot aan het tijdspunt dat we “nu” noemen.

Deze conditie is niet van toepassing wanneer de informatie toekomstige waarheden zou beschrijven, aangezien deze frames nog moeten gebeuren. De eerste conditie geldt nog wel steeds, de informatie moet voldoen aan de regels van de fysieke wereld. Als iemand zegt, “Vanavond is het donker.”, is dat nog steeds realiteit. Ondanks dat de informatie een toekomstig iets beschrijft, is dit nog steeds een realiteit. Uiteindelijk bepalen de wetten van de natuurkunde, tezamen met de staat van de zon en aarde, dat de locatie van deze persoon in het donker gehuld zal zijn. Dat is omdat het woord “vanavond” een moment in de tijd suggereert waar de zon op de locatie van de persoon niet langer schijnt.

Tot dusver is er gekeken naar informatie welke betrekking heeft op de fysieke wereld. Wanneer het op mensen en hun bedoelingen aankomt, geldt er nog een conditie. Mensen en hun gedachten vallen nog wel steeds onder de condities zoals hier boven beschreven – de bio-fysische staat van het brein valt nog steeds onder de wetten van de fysieke wereld. Maar, mensen doen iets of doen iets niet met een reden, of deze nou bewust of onbewust is. Of het nou een fysiek handelen is, of communicatie. In de mensenwereld kunnen er vele redenen zijn die het handelen van iemand bepalen.

Wanneer mensen het hebben over ‘waarheid’ of ‘dé waarheid’ in algemene vorm, bedoelen zij daadwerkelijk de ‘realiteit’ tenzij anders aangegeven.

De extra conditie hier is dan wanneer de informatie redenen of motieven beschrijft, moeten deze redenen en motieven de primaire redenen en motieven zijn wil deze informatie ‘realiteit’ zijn. De volgende sectie over Alternatieve Waarheid gaat daar verder op in.

Terug naar de Lijst

Alternatieve Waarheid 

Zoals hierboven geschreven in de sectie over realiteit, is een waarheid met betrekking tot menselijke intentie alleen realiteit wanneer het de primaire intentie is. Echter, wanneer iemand de primaire, ware intentie wil verhullen om wat voor reden dan ook, of als alternatief, een andere perceptie wil neerzetten van iets, kan deze persoon een ‘alternatieve waarheid’ hanteren. Dit wordt aangetoond met het volgende voorbeeld:

Er is een zekere mevrouw die altijd een bepaalde rookwaren winkel bezoekt. Zij hebben een nieuwe mannelijke medewerker. De mevrouw heeft hem een paar keer gezien aan de toonbank en begon hem leuk te vinden en zou hem vaker willen zien. Nu is daar de dag dat ze nog niet echt door haar sigaretten heen is. Zij staat op het punt te vertrekken  en terwijl zij de deur opent vraagt haar man, “Waar ga je heen schat?”. Ze zegt, “Oh, ik ga sigaretten halen.”. Haar man zegt, “Maar je hebt nog twee pakjes over.”. Ze antwoordt, “Ja, ik wil er zeker van zijn dat ik niet gauw zonder zit.”. En haar man antwoordt, “Okay..”.

In dit scenario, is het willen zien van de winkelmedewerker de primaire intentie. Het halen van sigaretten is nu een secundaire intentie geworden. Echter, het is naar haar man toe als primaire intentie gepresenteerd, met een reden die aannemelijk genoeg zou moeten zijn voor haar man om geen argwaan te wekken bij hem. De man werd een alternatieve waarheid verteld en niet de realiteit. De reden waarom dit niet een leugen is, is omdat zij nog steeds thuiskeert met nieuwe sigaretten, wat de gegeven waarheid onderbouwt. Echter was het niet de primaire reden en wordt het daarom een alternatieve waarheid genoemd.

Het scenario hierboven geschreven is vanuit het perspectief van de persoon zelf met het doel primaire intentie te verhullen. Er is een ander scenario en dat is wanneer iemand een waarheid om een factoid heen presenteert welke niet de realiteit is. Een voorbeeld hiervan is een artiest welke goed is geworden in het maken van door mensen geliefde schilderijen in een bepaalde stijl:

Een rivaliserende artiest waarmee het niet zo voor de wind gaat als met de eerste artiest zou tegen de vrienden van die artiest kunnen zeggen: “Het is hem alleen maar om de pegels te doen, het is een gier! Daar wil je je toch niet mee ophouden toch?”. Die vriend zegt, “Dat heb je fout. Schilderen is zijn passie en hij ziet graag mensen van zijn werk genieten.”. “Maar kijk dan, naar die nieuw wagen die hij heeft gekocht!”, zegt dan de rivaal. De vriend antwoordt, “Zijn oude wagen was kapot gegaan na 15 jaar.”. Men kan zich voorstellen dat dit gekibbel wel even door zou kunnen gaan, met waarschijnlijk als resultaat twee mensen die van elkaar weglopen. Hier wil de rivaliserende artiest de andere zwart schilderen (pun?) en doet dat door een alternatieve waarheid te wikkelen om het feit dat de eerste artiest een prima inkomen heeft en daarbij ook nog een andere alternatieve waarheid suggereert als reden voor zijn stelling, hierbij een andere factoid gebruikend: de nieuwe wagen. De friend weerlegt hem met de realiteit rond de eerste artiest, de oprechte passie en de noodzaak een kapotte auto te vervangen als zijnde de primaire intentie.

Mensen spreken doorgaans niet van een alternatieve waarheid. Zij noemen het simpelweg een ‘leugen’. Echter, aangezien een verweer gebruik kan maken van de realiteit (de nieuwe auto) als reden om de alternatieve waarheid (gierigheid) aannemelijk te laten klinken, wordt het een alternatieve waarheid genoemd omdat deze door de fysieke realiteit wordt gestaafd in deze presentatie: Het inkomen is realiteit en de nieuwe wagen is een realiteit. Het is alleen zo dat de alternatieve waarheden aangedragen door de rivaliserende artiest niet de primaire redenen zijn van de eerste artiest, laat staan een motivatie. Dit is nu precies de reden waarom zulke scenario’s over een gestelde waarheid tot ruzies leiden of een dergelijke waarheid nu een leugen is of niet, wanneer de realiteit in termen van factoids beide varianten draagt.

Wanneer informatie gaat over een motivatie achter een realiteit waarbij deze informatie niet de primaire motivatie is voor die realiteit, wordt de informatie die deze motivatie draagt geclassificeerd als een alternatieve waarheid.

Terug naar de Lijst

De Leugen 

Een waarheid wordt als ‘leugen‘ geclassificeerd wanneer de informatie niet aan alle condities kan voldoen om het een ‘realiteit’ te laten zijn. Als in het voorbeeld van de vrouw die sigaretten gaat halen, zou haar antwoord dat zegt dat zij voldoende sigaretten wilde hebben, een leugen zijn als ze thuis gekomen zou zijn zonder sigaretten gekocht te hebben. Haar antwoord wordt in dat geval geen realiteit, noch is de gegeven motivatie een ‘alternatieve waarheid’. De motivatie is dan een leugen.

Wanneer informatie niet langer aan de condities voldoet die de informatie als realiteit of alternatieve waarheid classificeren, terwijl een poging wordt gedaan deze informatie als realiteit te presenteren, wordt het als ‘leugen’ geclassificeerd.

Terug naar de Lijst

Illusie 

De ‘illusie’ is de informatie welke een waarheidsboom overdraagt welke bestaat uit elke mogelijke combinatie van realiteit, alternatieve waarheden en leugens. Aangezien een illusie als geheel geen realiteit is, dienen achter waarheden in deze illusie redenen te worden gefabriceerd om de illusie geloofwaardig te maken. Des te aannemelijker de redenen, des te beter dat de illusie als een realiteit kan worden weggezet. De kwaliteit van redeneren bepaalt dus de kwaliteit van de illusie. Wanneer de informatie in de illusie kan worden gevalideerd door andere mensen, zullen de illusie fabrikanten proberen te voorkomen leugens te gebruiken en zich in plaats daar van te beperken tot alternatieve waarheden aangezien deze veelal nog wel een basis in de realiteit hebben. Wanneer mensen de informatie niet voor zichzelf kunnen valideren, zullen fabrikanten van de illusie niet schromen leugens te gebruiken voor de bouw van hun illusie.

Terug naar de Lijst

Hypothese 

Een ‘hypothese’ is een een voorgestelde waarheidsboom welke niet altijd door de realiteit wordt onderbouwd, maar niet is bedoeld als alternatieve waarheid of leugen. Deze waarheden worden gepresenteerd als mogelijke realiteiten die al dan niet daadwerkelijke in overeenstemming zijn met de realiteit. Het is een waarheidsboom welke hoofdzakelijk voor discussie doeleinden wordt gebruikt of ten behoeve van besluitvorming.

In het taalgebruik passen we de verleden tijd van ‘kunnen’ of ‘zullen’ toe in combinatie met het werkwoord ‘zijn’ om een hypothese aan te duiden: ‘Hij zou daar geweest kunnen zijn (of niet).’. Een hypothese is, in essentie, niet meer dan een waarheidsboom welke nog niet is gevalideerd. Het kan een reconstructie van een mogelijk motief achter een misdaad zijn, of een wetenschappelijke stelling zijn welke al dan niet getoetst kan worden.

Terug naar de Lijst

Primaire Waarheid 

De ‘primaire waarheid’ wordt gevormd door de primaire waarheidsboom van een individu. Deze waarheidsboom bestaat uit zowel realiteit, alternatieve waarheden als illusies en wordt door het bewustzijn van het individu als de waargenomen, begrepen realiteit ervaren en geïnterpreteerd. Het is de waarheidsboom men naar handelt en leeft, zowel bewust als onderbewust, in tegenstelling tot een hypothese waar doorgaans niet naar wordt gehandeld tenzij uitgezonderd. Iemand’s primaire waarheidsboom wordt uitgebreid door middel van diverse indoctrinatie. Dit zijn eerstegraads ervaringen, aangeleerde concepten en anderzijds informatie overgedragen door middel van communicatie tussen mensen. Bijvoorbeeld, als een hypothese of delen hiervan bewezen worden en tegengesteld, delen als onwaar bewezen, zullen deze (on)waarheden worden ‘vastgelegd’ in iemand’s primaire waarheidsboom om er vervolgens naar te gaan handelen op die nieuw aangenomen waarheden. Wanneer een individu alternatieve waarheden of illusies welke als realiteit worden gepresenteerd aanneemt, worden deze aangenomen als een realiteit voor dit individu. Terwijl in de realiteit dit alternatieve waarheden en illusies zijn. Deze takken van iemand’s primaire waarheidsboom kunnen dan als ‘corruptie’ worden geclassificeerd. Dit wordt verder besproken in de sectie Temporale Waarheidsboom. Hoe de primaire waarheidsboom menselijk gedrag beïnvloedt, wordt verder besproken in de sectie die het Primale Systeem beschrijft.

Terug naar de Lijst

Delusie (waan) 

Een ‘delusie’ is een primaire waarheidstak welke bestaat uit een opzettelijk gecreëerde illusie. Wanneer bijvoorbeeld mensen illusies creëren als een voorstelling van andere mensen die zij willen overdragen als een realiteit, leggen zij deze illusies vast in hun primaire waarheidsbomen. Zij doen dit bewust om zich er van te verzekeren dat hun onbewuste reacties op gebeurtenissen of uitspraken, zoals vragen, hen nog steeds de illusie doet uitspreken en niet de realiteit. Het onderhouden van een illusie heeft een bewuste inspanning nodig. Een onverwachte vraag zou een persoon kunnen doen laten antwoorden met de realiteit in plaats van de gewenste illusie. Wanneer iemand de illusie aanneemt als zijn of haar primaire waarheid, zullen zij niet langer bewuste inspanning hoeven te leveren om de illusie staande te houden, zodat zij met de illusie antwoorden bij een onverwachte vraag. Dit is waar de illusie voor die persoon een delusie wordt. Een staat van delusie kan opzettelijk worden toegepast voor kwaadaardige doeleinden, maar kan ook worden toegepast om cognitieve dissonantie op te lossen waarbij de illusie niet meer dan een creatie is met het doel conflicten in de primaire waarheidsboom op te lossen. Mensen die delusie toepassen, of de intentie een illusie tot primaire waarheid te maken nu voor goed- of kwaadaardige doeleinden is, kunnen als ‘delusioneel’ worden geclassificeerd. Dit wordt verder besproken in de sectie  Mentale Gesteldheid.

Terug naar de Lijst

Retro-Applicatie 

Retro-applicatie is het proces van het wijzigen van een waarheid in de eigen primaire waarheidsboom. Dit zou een kleine wijziging kunnen zijn, zoals het eigendom van een aansteker: ‘Dat is niet jou aansteker, hij is van mij. Jij hebt die van jou bij een vriend laten liggen.’. Hierbij past de ander zijn waarheid aan. Maar het zou ook een diepgaande, ingrijpende veranderen kunnen zijn: ‘Je vader is niet je biologische vader. Je bent geadopteerd…’.

Het bijwerken van alle afgeleide waarheden kan tijd en mentale inspanning vergen van een individu, afhankelijk van de diepgang en het belang van de nieuwe waarheid in de primaire waarheidsboom en kan een zeer emotioneel proces zijn. Juist hierom zullen mensen niet altijd maar zo een nieuwe waarheid willen accepteren en kunnen mogelijk zelfs gewoon de acceptatie van een nieuwe waarheid weigeren. Dit is omdat het retro-applicatie proces in den beginne een instabiele primaire waarheidsboom teweegbrengt aangezien waarheden niet langer meer coherent en intervaliderend zijn totdat het proces resulteert in een nieuwe coherente intervaliderende waarheid. Het proces kan dus tijdelijk tot cognitieve dissonantie leiden en een gevoel van onzekerheid teweegbrengen totdat de conflicterende waarheden zijn opgelost.

Waarheidssynchronisatie en Waarheidsdissynchronisatie 

Als het om meerdere mensen gaat kunnen hun waarheden al dan niet overeenkomen. Het volgende voorbeeld illustreert dit. Het is een voorbeeld waarbij drie mensen een afspraak maken voor een meeting. De leider stelt een datum en tijd in overeenstemming met de andere twee mensen, te weten, volgende week zaterdag om 2 uur. Op dat moment hebben alle drie de mensen dezelfde primaire waarheid met betrekking tot de afspraak. Als iemand hen allen zou vragen, “Is de afspraak volgende week zaterdag om 2 uur?”, zouden zij allen met ‘ja’ antwoorden op de vraag. Hun waarheden zijn synchroon.

Nu besluit de leider dat de meeting de zondag er na gehouden zou moeten worden. De leider probeert dan beide mensen te bellen om hen de nieuwe datum door te geven. De eerste pakt de telefoon op; echter de tweede is niet te bereiken. Vervolgens vergeet de leider de andere nogmaals te bellen om die persoon op de hoogte te stellen. De primaire waarheden tussen deze drie mensen zijn nu gedissynchroniseerd met betrekking tot de afspraak. Wat zou er dan gebeuren op zaterdag en zondag?

Jawel, één persoon verschijnt op de zaterdag en zal zich afvragen waar de andere twee zijn. Deze persoon zou dan de anderen gaan bellen en er achter komen dat de meeting verplaatst was naar de dag er na en wat lopen te knorren over het feit dat hij niet op de hoogte was gesteld. Maar nou dat deze persoon zijn primaire waarheid weer heeft gesynchroniseerd met de andere twee komt het allemaal goed en zien zij elkaar op de zondag.

Zoals dit voorbeeld aantoont, gedissynchroniseerde waarheden tussen mensen kunnen aardig wat problemen veroorzaken wanneer het om mensen gaat. Als gevolg hier van proberen mensen doorgaans hun primaire waarheid gesynchroniseerd te houden met anderen als er meerdere mensen betrokken zijn, zoals bijvoorbeeld in team settings.

De Temporale Waarheidsboom 

Dit hoofstuk en de volgende hoofdstukken en paragrafen worden van korte beschrijvingen van de kern elementen rond de onderwerpen voorzien. Op termijn zal dit nog wel volledig worden uitgeschreven. De korte beschrijvingen geven in elk geval zo al wel aan wat er wordt bedoeld per onderwerp en anderen zijn vrij dit verder uit te werken en toe te passen.

De temporale waarheidsboom is de totale verzameling aan te onttrekken waarheden over de tijdlijn heen. Er wordt dus expliciet een extra dimensie toegevoed, namelijk de tijd. De kern hier is dat de primaire waarheidsboom een levend, groeiend iets is over de tijdslijn, waaraan men waarheden zou kunnen onttrekken op een bepaald ogenblik ergens op de tijdlijn. De uitkomst zou hier anders kunnen zijn dan wanneer een ander tijdspunt wordt gebruikt. In het geval van b.v. nieuwe kennis opgedaan zal het evalueren met een eerder tijdspunt een uitkomst van ‘onbekend, niet bekend, geen antwoord, geen resultaat’ opleveren (NULL voor de programmeurs onder u).

[Uit te werken]

  • Toegang en Weigering 
    Toegang en weigering slaat op het al dan niet annemen van waarheidstakken / bomen vanuit andere bronnen, waar deze ook vandaan komen. Dit kan vanuit geschreven werken zijn zoals educatie dan wel verslagen (en dus ook b.v. nieuwsberichteb) alsmede via verbale communicatie. Er zijn diverse factoren die invloed hebben op het al dan niet aannemen dan wel aanpassen van waarheden in de primaire waarheidsboom. Die worden hier onder beschreven.

    [Uit te werken]

  • Validatie 
    Validatie is het controleren van nieuwe waarheden ten opzichte van reeds bestaande kennis en informatie. Of deze is reeds aanwezig, of het wordt b.v. nagevraagd. Evenzo als het bijvoorbeeld om wetenschappelijke stellingen gaat, kunnen er tests ontwikkeld worden om de stellingen mee te testen op betrouwbaarheid. Dit laatste is een vast onderdeel van het zogeheten wetenschappelijk proces. Met hoe meer middelen men waarheden kan toetsen en valideren, des te beter men de integriteit van de eigen primaire waarheidsboom kan waarborgen waarbij het streven is de primaire waarheidsboom zo realiteitsgetrouw te houden en dus zo onwaarheden of misleidende informatie voor waar aan te nemen.

    [Uit te werken]

  • Autoriteit 
    Een bijzonder krachtig middel om mensen hun primaire waarheidsboom aan te laten passen zonder dat zij de mogelijkheid hebben deze waarheden te toetsen of te valideren is de autoriteitsfunctie. In practische zin gaat het dan vaak om meerderen welke autoriteit bezitten om waarheidscontructies af te dwingen. Denk hier bij bijvoorbeeld aan leraren welke kennis overdragen. In dit geval gaat het om een goedaardig principe, het delen van benodigde kennis om later goed te kunnen functioneren als lid van de gemeenschap. Andere voorbeelden zijn bijvoorbeeld het verkrijgen van waarheden rondom de diverse wetenschappen waarbij een relevant instituut wordt ingeschakeld. De waarheidsstellingen die na onderzoek worden gesteld, worden dan als de leidende waarheid gehanteerd door mensen die zelf niet de mogelijkheid hebben deze waarheden te controleren en valideren tegen de realiteit. Deze situatie vind men bijna in elk veld van de maatschappij wel terug. In het geval van kwaadaardigheid ligt met autoriteit hier het krachtige middel om alternatieve waarheden dan wel leugens af te dwingen, met name juist gebruikmakend van het feit dat mensen deze alternatieve waarheden en leugens niet kunnen valideren op het realiteitsgetrouw zijn.

    [Uit te werken]

  • Opvoeding en Onderwijs 
    Het opgroeien bestaat niet alleen uit het biologisch opgroeien, hierbij denkend aan voeding, groter worden, leren fietsen etc. Het bestaat ook uit mentaal opgroeien. We beginnen doorgaans ons leven zonder een woord uit te kunne spreken dat kan gelden als taal. We leren wel van meet af aan, maar dat is door het ervaren van de omgeving en wereld om ons heen zonder dat er nog verbale communicatie is. Vanaf de geboorte en het bewust worden zitten we voor ons hoger bewustzijn in wat omschreven kan worden als de ‘leer-modus’. Kinderen proberen vaak van alles en nog wat uit, tot schrik, ontsteltenis en soms ergernis van de ouders toe. Dit heeft alles te maken met het ervaring op doen, met het leren begrijpen van de wereld om ons heen. Bijvoorbeeld eenvoudige mechanica zoals een ouder die een la open trekt en het kind het vervolgens ook gaat proberen (en dat meerdere malen doet). Dan is het voor de ouder opletten geblazen dat het kind niet de lade helemaal uit de kast trekt en zich bezeert. Gebeurt dat wel, dan is dat een pijnlijk geleerde ervaring. Nieuwschierigheid is een drijfveer in dit leerproces maar evenzo een iets zelf ook te willen kunnen dat een ouder doet.Naarmate een kind leert communiceren zal het veelal gebeuren dat het kind de ouders de oren van de kop blijft ‘zeuren’ met de vraag “waarom ….. ?” Veel ‘waarom’ vragen dus. Wanneer dit gebeurt, heeft het kind de fase bereikt waarmin het beseft dat men met communicatie de kennis kan vergroten, bovenop het onderzoeken van de wereld op eigen houtje. Later komt hier nog het lezen bij waarin boeken een bron van weetjes en kennis wordt. De vragen zullen veelal georiënteerd zijn van uit de reeds opgedane kennis en daar aan gerelateerd zijn. Het belangrijke hier is dan men realiseert dat het kind bewust zijn of haar primaire waarheidsboom aan het opbouwen is en het kind er bij gebaat is dat het de vragen ook beantwoord krijgt wanneer mogelijk.Wanneer onderwijs in het spel komt zullen kinderen dit proces doorzetten, waarbij de meesters en de juffrouwen een vertrouwenspersoon zijn. Immers, door middel van autoriteit mogen zijn kennis overbrengen op uw kroost, waarbij u ook mag verwachten dat dat op een verantwoordde, vertrouwelijke wijze gebeurt.

    [Uit te werken]

  • Puberen en Volwassenheid 

    [Uit te werken]


    Dus, om het in een poëtische vorm samen te vatten: We beginnen allemaal als een blanco vel papier. Al opgroeiend begint er zich op dit papier een tekening te vormen, de tekening welke een weerspiegeling is van uiteindelijk ons volwassen zelf.

Groepen en Waarheidsbossen 

  • Groep Binding 
    [Te schrijven]

  • Meerderheidswaarheid 
    [Te schrijven]

  • Minderheidswaarheid 
    [Te schrijven]

  • Verantwoordelijkheid en Integriteit Waarheidsbos 
    [Te schrijven]

Actieve Gedachteproces 

Het Actieve Gedachteproces (AG) is wat men zou kunnen benoemen als het ‘bewustzijn’. Het is het deel van uw zijn dat u als ‘u’ zou beschouwen. Uw gevoelens en aanleiding te communiceren manifesteren zich als zinnen in uw geest met behulp van uw geleerde vocabulaire. Vanaf dat moment is het verschil tussen denken en spreken, als toevoeging op het AG, niet meer dan de aanzet van motoriek om daadwerkelijk te spreken. Het AG is ook het primaire middel voor het toepassen van exacte logica. Echter is het AG niet uw complete ‘u’, uw complete zijn.

Het Primale Systeem 

[Te schrijven]

Mentale Gesteldheid 

[Te schrijven]