De Vraag der Moraliteit

Inleiding

In een wereld waar er zonder enig geweten keihard wordt gelogen en bedrogen tot zelfs het ophouden van compleet gefabriceerde illusies, is er een iets nodig wat dit het hoofd kan bieden. Zeker als het gaat om waarheidsbevinding rond criminele zaken en wangedrag. Integriteit zou hoog in het vaandel moeten staan van onder andere inlichtingendiensten, maar evenzo van justitie en de rechterlijke macht. Dit is zeker het geval in de wereld van inlichtingendiensten waar men te maken heeft met under-cover missies en gecontroleerde oppositie. Dat laatste treft men trouwens op een veel bredere schaal aan zoals ook in de politiek.

Sinds mensenheugenis is daar ooit iets voor bedacht waarvan men zou hopen dat dit middel integriteit zou bevorderen. We noemen het..

De Eed

Het afleggen van een eed is het zweren dat men onder andere naar beste vermogen de waarheid en niets anders dan deze waarheid zal spreken en integriteit zal nastreven. Wat er daadwerkelijk gezegd wordt met het begrip ‘waarheid’ is in feite ‘realiteit‘. Dus, dat men zo trouw mogelijk aan de realiteit is. Dit impliceert dat men geen alternatieve waarheden of ronduit leugens zal verkondigen om illusies neer te zetten. Criminelen zullen dit doorgaans pogen te doen. Maar dit is absoluut niet beperkt tot criminelen maar gaat evenzo op voor diegenen waarvan wij achten dat zij integer zijn zoals rechters, politie, inlichtingen medewerkers, politici, bestuurders en zo voorts. Maar het blijkt dat zij dit niet altijd zijn!

Veelal voordat deze mensen een positie gaan bekleden zullen zij ‘ingezworen’ worden, waarbij zij een eed afleggen onder het toezien van gegadigden die zou moeten waarborgen dat wij met integere, eerlijke waarheidsgetrouwe mensen van doen hebben. Helaas blijkt dat niet altijd even zo de praktijk te zijn. Dagelijkse discussies onder het volk hebben het nog al eens over corruptie bij staatsmedewerkers, maar ook evenzo over corruptie binnen de corporate alhoewel daar veelal geen eden worden afgelegd.

Dan heeft men binnen het staatsbestel ook nog eens te maken met de zogeheten gecontroleerde oppositie. Groepen van mensen die suggereren integer te zijn, maar met zeer groot vernuft samenwerken met corruptie om als collectief gezamenlijke criminaliteit en wangedrag uit het vizier van onderzoeken en commissies te houden en als het moet, één of enkele mensen voor alles op te laten draaien. De term hiervoor is het ‘opofferen van fall-guys’, zodat het grotere corrupte collectief kan voortbestaan en men een perceptie kan creëren dat met de gevallenen de zaak is opgelost en de corruptie is uitgebannen.

Hiertegen lijkt een eed aflegging niet te kunnen beschermen. Met name mentale leden van de kabaal zullen blijven liegen als een ketter zolang zij als collectief weten dat de leugens niet gedetecteerd zullen worden doordat betrokkenen hun waarheden niet zullen synchroniseren. In andere gevallen zullen zij terugvallen op alternatieve waarheden om een inverse beeld van de werkelijkheid neer te zetten door het gebruik van een plethora aan psychologische oorlogsvoeringstechnieken. En dit alles om georganiseerde misdaad op grotere schaal te verhullen en mensen die op hun spoor zijn te demoniseren en vals te profileren. Er wordt door kwaadaardigen in onze systemen systematisch meineed gepleegd om (elitaire) criminaliteit op eigen bodem te verhullen. Neem als voorbeeld (kinder)misbruik gevallen van medewerkers binnen ons justitieel rechterlijk systeem.

Dit is dan ook de reden waarom ik heb gezocht naar een iets dat dit het hoofd kan bieden, om te kunnen achterhalen of een iemand nou oprecht is of niet, gecontroleerde oppositie is of niet. En dit zou moeten kunnen op een wijze die niet gebonden is aan cultuur of religie. En ik heb deze manier kunnen bepalen en ik kan daar bij zeggen dat ik deze manier ook in de praktijk heb getest met een tot dusver 100% zekerheidsgraad op diverse online onderzoeksfora waar het van belang was om te achterhalen of forum gebruikers al dan niet gecontroleerde oppositie waren bij het doen van onderzoek. En de zekerheid van de manier heeft een diepere oorzaak. Een spirituele oorzaak. Wat is dan deze manier..? Wel nu, dat is..

De Vraag der Moraliteit

De vraag de moraliteit. Het is een vraag die in de essentie uithoort wat het moraal kompas is van iemand. Of iemand in zijn hart en zijn goedaardig is of niet. De vraag is op een dermate wijze geformuleerd dat deze niet afhankelijk is van iemand’s religie of cultuur. Het is een universele vraagstelling. De vraagstelling is dan ook gebaseerd op de Absolute Dualiteit en is daar een direct verlengde van. Ook is de formulering dusdanig, dat deze geen opening laat om de vrager om de tuin te leiden. Hoe luidt dan die Vraag de Moraliteit?

In welke wereld zou u het liefste willen leven? De wereld van exclusief Goedaardigheid of de wereld van exclusief Kwaadaardigheid? Of als alternatief, de wereld van exclusief Geheeldienst of de wereld van exclusief Zelfdienst?

De vraag leunt zoals gezegd op de Absolute Dualiteit. Met name, de twee tegengestelde groepen van (a)morale normen en waarden. Zoals uitgelegd zijn de termen ‘goed’ en ‘kwaad’ slechts twee korte woordjes. Het gaat om de bijbehorende normen en waarden. Het woordgebruik van het woord ‘exclusief’ is een essentiële toevoeging. Dit zorgt er voor dat er geen middenweg in het beantwoorden van de vraag is. De vraag wordt hiermee een expliciet binaire keuze.

Maar ik hoor u al zeggen: ‘Die werelden bestaan toch niet? Zulke werelden zijn toch geen realiteit?’. Dat klopt. Als mensen streven wij echter wel een ideaalwereld na in ons binnenste zijn. De twee werelden in de vraag duiden dan ook op deze ideaalwerelden ook al zijn deze in de realiteit niet haalbaar. De vraag vraagt dan ook naar het streven, naar iemand’s moraal kompas. Als mensen proberen wij idealen te bereiken. We kunnen de ene kant op werken maar ook de andere kant op werken. De richting van werken wordt bepaald door het streven dat wij hebben. En dat is waar naar gevraagd wordt.

Maar, zou iemand hier niet over kunnen liegen? Hoe zou deze vraag een betere integriteitsgarantie geven dan slechts een eedaflegging? Dat heeft, zoals ik eerder aangaf, een diepere oorzaak en dat is..

Spirituele Alliantie

Soms wordt er wel eens gezegd alsof ‘God in de mensen zelf zit’. Hiermee wordt dan gedoeld op, hoe via mensen, goedaardige krachten zich manifesteren in onze fysieke wereld en zich zo kenbaar maken. Als men mensen als doorgeefluiken ziet van goedaardige en kwaadaardige energieën dan wel krachten, dan is dat niet eens zo’n gekke uitspraak. Maar in dit ligt wel de kern van de Vraag der Moraliteit.

Door een bewuste keuze tussen ‘goed’ en ‘kwaad’ zou men inderdaad kunnen stellen dat men een alliantie met het goede of het kwade aangaat. Dit principe vindt men dan ook terug in religiën, waarbij in concrete vorm trouw aan en vertrouwen in een hogere macht wordt geuit. En dat is wat de Vraag der Moraliteit zo robuust maakt.

Een iemand die vanuit zijn of haar religie een onomwonden bewust vertrouwen en geloof heeft in bijvoorbeeld ‘God’, zal dit vertrouwen niet willen verloochenen. Ook niet als deze persoon in praktische zin bijvoorbeeld een undercover missie aan het ondernemen is. Als deze persoon wordt gedwongen dit vertrouwen op te geven en trouw te zweren aan een kwaadaardig fenomeen, hoe dit dan ook is benoemd, zal dit het moment zijn waarop deze persoon gaat afhaken.

En dit geldt nu ook juist omgekeerd! Een iemand die een expliciete alliantie met kwaadaardigheid is aangegaan zal onder geen beding deze alliantie willen verloochenen daar het dit iemand onbetrouwbaar maakt in de ogen van zowel genoten als de hogere macht waaraan zij zich hebben gelieerd. Mentaal kwaadaardigen leggen dergelijke allianties af met bijvoorbeeld initiatie rituelen. Dit is dan ook een onderdeel van het kabbalisme. Door het verloochenen van deze alliantie vallen zij tussen wal en schip en zullen zij dit ten alle tijden proberen te voorkomen.

Ter Verantwoording Roepen

Met het ter verantwoording roepen met de Vraag der Moraliteit wordt iemand gedwongen zijn of haar alliantie met het kwaadaardige en hun mede kabbalisten te verloochenen als deze er is. De formulering van de vraag is dusdanig dat een positief antwoord geen ruimte laat voor mogelijke kwaadaardigheid. Een iemand die van nature goedaardig is zal geen enkele belemmering voelen de vraag positief te beantwoorden en zich alleen maar gesterkt voelen in zijn of haar keuze voor het goede. Een iemand die van nature een kwaadaardige mentaliteit heeft zal op alle mogelijke uiteenlopende wijzen proberen het positief beantwoorden te vermijden. Dit kan zijn door de vraag zelf ter discussie te stellen, of gewoon door te kennen te geven deze niet te willen antwoorden. Alle vormen van ontwijking kunnen dan ook worden gezien als het niet hebben van een moraal streven. Kabbalisten zullen dan ook pertinent weigeren om de Vraag der Moraliteit in positieve zin te beantwoorden.

Een iemand die van zichzelf weet niet bewust te hebben gekozen voor een expliciete alliantie met het kwaadaardige en toch deze vraag niet kan beantwoorden zou zich zelf eens dienen te evalueren; men kan stellen dat zo’n iemand op het pad van subversie is, veelal door indoctrinatie van buitenaf.

Vertrouwensgroepen

Om zeker te weten dat men iemand kan vertrouwen aangaande goedaardigheid kan men elkaar met de Vraag der Moraliteit toetsen en op deze wijze vertrouwensgroepen creëren. Dit kan van belang zijn in een wereld waar er sprake is van voorkomens en illusies. Dit is een iets wat met name in inlichtingendiensten kan spelen zoals met bijvoorbeeld undercover missies, maar ook binnen overige staatsinstanties. Heeft men te maken met pretentie? Met een dubbelspion? Gecontroleerde oppositie? Voor een iemand die deze beroepen beoefent uit hoofde van morale normen en waarden, het zo gezegde ‘Dat waar het uiteindelijk allemaal om te doen is, het behoud van en de bescherming van goedaardigheid, de familie, de gemeenschap en liefde.’, is de Vraag der Moraliteit het aangewezen middel om te achterhalen of iemand te vertrouwen is als het aan komt op de keuze tussen goed en kwaad. Probeer het. Men zal ondervinden dat de Vraag der Moraliteit een hoge betrouwbaarheidsgraad heeft. Veel meer dan een eed.

Inauguratie

Het afleggen van een eed is namelijk geen garantie voor de absolute gezindheid van een persoon. Het afleggen van een eed dwingt iemand niet tot het verloochenen van een alliantie met kwaadaardigheid dan wel met een mogelijke kabaal. Het afleggen van een eed is voor een kabbalist niet meer dan het uiten van een leugen die op dat moment toch niet te controleren is. Nadien zal een dergelijk iemand uit alle machte een illusie van integriteit pogen op te houden. Maar als bij het afleggen van een eed nu ook de Vraag der Moraliteit gesteld zou worden, dan wordt de betreffende persoon onder het oog van alle aanwezigen expliciet gedwongen een eventuele alliantie met het kwaadaardige op te geven. En dit zou dan ook een zeer waardevolle toevoeging zijn bij een inauguratie. Want; uiteindelijk zouden onze staatssystemen toch voor de goede zijde van de Absolute Dualiteit moeten staan, gedragen door mensen, voor mensen ter behoud van dat alles wat waardevol is voor de mens als een volwaardig, goedaardige spirituele eenheid.