Het Oneindigheidsraamwerk

Intellectueel Eigendom – Verklaring: Dit werk stel ik ter beschikking aan de wereldgemeenschap uit hoofde van spirituele autonomiteit welke vrij is van enige verbintenis aan een concrete religie. Aan de feitelijkheid van oneindigheid kunnen groepen of religiën geen rechten of privileges onttrekken. Het is een abstract werk; de spirituele invulling van de feitelijkheid van oneindigheid in drie primaire, abstracte dimensies is een persoonlijke aangelegenheid.

Inleiding 

Lang geleden, in mijn vroege twintiger jaren had ik al een besef van kwaadaardigheid in onze wereld, hoe dit zich manifesteerde via mensen. Ook merkte ik des tijds al een trend op waarvan ik inzag dat er kwaadaardigheid aan ten grondslag lag. “Vroeger” leek de gemeenschap veel geloviger dan heden ten dage; ongeacht religie. Als men vandaag de dag kijkt en op de afgelopen decennia, dan zullen de meesten vast wel kunnen inzien hoe over de tijd heen geloofsbelijdenis is teruggevallen en evenredig, verloedering is toegenomen. De introductie van de commerciëlen, controversie op controversie die soms het toelaatbare tartten. Mensen die dit opviel en hier over praatten werden weggezet als ‘oudbollig’ en ‘preuts’. Tevens was er de opmars van wetenschap. Ook hierin was een trend te ontdekken. Wetenschap werd met regelmaat aangehaald om religie te marginaliseren. Evenzo, wees religie de wetenschap af, veelal vanwege deze marginalisering. Ik voelde aan dat hier kwaadaardigheid aan ten grondslag lag, gezien de overige trends. Spiritualiteit zou het afleggen tegen de wetenschappelijke discussie vanwege de afzet er tegen en differentieel was er erosie van spiritualiteit binnen de wetenschappelijke hoek; de “moderne” wereld. De grotere diepgang hierbij is dat mensen op spiritueel vlak steeds meer een baken aan het kwijtraken waren. Afgezien van de manier waarop een iemand aan geloofsbelijdenis deed, gaf het mensen wel kracht en moed zich door het leven heen te slaan en zal men er niet van op moeten kijken dat mensen ook mogelijk hulp van hoger af kregen. Het kwaadaardige streeft naar ontmoedigde en hulpeloos voelende mensen aangezien deze mensen een stuk minder tot bijna geen weerstand bieden en zaken uiteindelijk maar over zich heen laten komen met een gevoel van machteloosheid. Ik heb het hier met name over het toezien hoe onze wereld over de decennia heen steeds meer verloederd lijkt te raken waarbij kernwaarden als waarheid, liefde, eerlijkheid en integriteit steeds verder in het geding komen.

Vanaf kinds af aan had ik deze trends al waargenomen en op een dag had ik een besluit gemaakt; een manier vinden om duidelijk te maken dat wetenschap en geloofsbelijdenis geen tegengestelde zaken waren. In tegendeel, zij elkaar juist zouden kunnen aanvullen en versterken. Zelf had ik een Christelijke opvoeding, hoofdzakelijk via school, maar heb ik in dit in mijn tienerjaren achtergelaten vanwege een overstijgend inzicht.. al op vroege leeftijd besefte ik de feitelijkheid van de Absolute Dualiteit en het gegeven feit dat de mensen op aarde vele vormen van geloofsbelijdenis kenden. Dit wilde niet zeggen dat ik het mogelijk bestaan van hogere machten ging ontkennen. In tegendeel; ik heb altijd een open, spirituele benadering gehad naar het oneindig onbekende toe. Dat er meer was tussen hemel en aarde was mij door persoonlijke ervaringen in mijn jeugd wel duidelijk. Maar evenzo vond ik de wetenschappen geweldig. Ik was al op hele jeugdige leeftijd bezig met electronica, programmeren en algemene kennis aan het opdoen. Ook de geschiedenis van het ontstaan van de aarde, dinosaurussen en later, mensenculturen maakten hier deel van uit. En evenzo van ons fascinerende universum. Hier heb ik zo’n twintig jaar geleden ook met een maatschappelijk werker over gesproken; hierbij ook aangegeven dat ik een vorm van paranormale begaafdheid bezat.

Om deze kwaadaardigheid te ondermijnen welke ten grondslag lag aan deze kunstmatige dualiteit tussen wetenschap en spiritualiteit ben ik gaan redeneren. Want, uiteindelijk is wetenschap niet meer dan het in kaart brengen van de wereld om ons heen en zegt in den beginne niets over het al dan niet bestaan van fenomenen. Ik zou dit gaan doen via wat men zou zeggen, wetenschappelijke stellingen. Het doel..? Twee werelden bij elkaar brengen; de wereld van wetenschap en spiritualiteit. Ik was ongeveer een jaar of twintig oud. Als het éénmaal zo ver zou zijn dat ik dit bekend kon gaan maken, wist ik toen al dat ik zeker moest zijn van de ontwikkeling. Ik moest het kunnen onderbouwen en elke inhoudelijke discussie aan kunnen. Naast de natuurlijke interesse voor wetenschappen voelde ik dat ik ook hierin basiskennis nodig ging hebben om toekomstige discussies aan te kunnen.

Ik heb nooit geen aantekeningen gemaakt. Het proces van redeneren heeft vele jaren in beslag genomen en werd steeds opnieuw geëvalueerd bij het opdoen van nieuwe kennis. Ik heb het altijd in mijn hoofd gehouden. Totdat op een goede dag in 2015 ik de noodzaak voelde de kern principes te formaliseren. Op een forum waar ik lid van was kwam de juiste gelegenheid voorbij. Het is een computer, wetenschap en technologie forum. Er was een post geplaatst over een Russische miljardair welke een investering wilde doen in het zoeken naar buitenaards leven. Om een stelling te doen over het bestaan hiervan besloot ik mijn werk als basis te gebruiken om dit bestaan te onderbouwen. De originele post uit 2015 vind u hier: Science Meets The Infinite. In de volgende sectie volgt de post. De forum post is vertaald naar het Nederlands en volgt nu…

Oneindigheid 

Nou.. ik ga dit nu eens op een andere manier benaderen. Volg mij a.u.b.

Oneindigheid. Het is een concept. Zoals de meesten van jullie weten, is het geen eindige waarde. Het is een concept. In essentie betekent het dat men eeuwig door kan gaan. Er zal nooit een eindig eind komen. Dit is erg belangrijk in acht te nemen.

Welnu, laten wij het bestaan van oneindigheid bewijzen. Kijk maar eens rond. Wij zijn. Dat is het bewijs. Hoe kan ik dit zo zeker stellen? Om te beginnen, is er verschil. Nu bent u dit aan het lezen en in een aantal minuten heeft u het einde van deze post bereikt. Er bevinden zich een oneindig aantal singulaire staten gedurende deze tijd. Houdt dit in gedachte.

Er zijn altijd die vragen geweest; ‘wat is er voorbij het universum? what is er voor de big bang geweest?’ Wanneer we naar die laatste vraag kijken kan men stellen: om de manifestatie van de Big-Bang mogelijk te maken, moet er een verandering van staat hebben plaatsgevonden. Daarvoor is ‘Tijd’ benodigd. Zonder tijd kan er geen verandering in staat plaatsvinden. Nee, ik bedoel niet onze lokale tijd binnen ons lokale universum. Nee, ik bedoel ‘Tijd’ buiten ons universum. Abstract denken.

Om verandering van staat mogelijk te maken moet er ‘tijd’ zijn. Aangezien wij zijn, kan men simpelweg concluderen dat er altijd ‘Tijd’ (op abstract niveau) geweest is om verandering in staat mogelijk te maken. Anders waren wij nooit tot een bestaan gekomen!

Hetzelfde kan worden gezegd voor ruimte. Hier ga ik een zijsprong maken wat betreft oneindigheid. Aangezien oneindigheid geen eindige waarde is, veroorzaakt het een uitzonderingssituatie in ELKE rekenkundige calculus, daarbij de uitkomst nutteloos makend. Dit betekent, aangezien ons universum gewoon prima functioneert, net als onze aarde, alsmede alle bekende levende wezens, kunnen we concluderen dat al deze systemen EINDIGE systemen zijn. Wat betreft het universum, zou het nog steeds oneindig kunnen lijken voor ons; als we broodkruimels konden achterlaten en op onmogelijke snelheid zouden kunnen reizen, zouden we uiteindelijk weer onze broodkruimels tegenkomen. Dit noem ik pseudo-oneindigheid. Een cirkel is precies dat: een lijn die eeuwig in de rondte gaat. Echter, de cirkel is een eindige goniometrie (eindige diameter). Als we dit toepassen op ons universum, zou het gebogen moeten zijn tot een punt waarop wij nooit een eindige grens kunnen bereiken en dus binnen in gevangen zitten. Dit zou ons nooit in staat stellen het volgende systeem buiten het universum te onderzoeken.

Net als uitgelegd met het begrip tijd, zou men kunnen vragen, wat is er in het volgende omvattende systeem? En buiten dat systeem? En daarbuiten? U heeft ’t wel door. Hieruit blijkt dat men in de basis kan stellen dat er een oneindig aantal geneste eindige systemen zijn. Zie het ‘Fractal’ principe. Hetzelfde geldt voor naar binnen gekeerde systemen. De moleculaire wereld; de atomaire wereld; de quantum wereld…. en wat is het volgende inwendige systeem? Hebben we reeds quantum deeltjes zelf verpulverd? Een inwendig systeem binnen breken blijkt een moeilijke opgaaf te zijn en benodigd een enorme hoeveelheid energie. Zie de Large Hadron Collider.

Elk systeem heeft zijn eigen natuurkundige regels (standaard model) welde de regels voor het omvattende systeem definiëren. Aangezien het een oneindige nesting is van eindige systemen, kunnen we concluderen dat wij nooit in staat zullen zijn om alle systemen rekenkundig te formuleren en zullen we af moeten met substituten. “Can’t catch them all”. Er is hier geen verenigende theorie (relativiteitstheorie breekt volledig op het quantum niveau).

Als u tot dit punt heeft gelezen en realiseert dat oneindigheid een afgedwongen feitelijkheid is, aangezien wij zijn, dan kan ik nu een aantal stellingen doen:

Implicaties 

  • Elk probleem is oplosbaar in elk numeriek systeem aangezien men ALTIJD de benodigde precisie kan verkrijgen om de berekeningen exacte resultaten te laten opleveren binnen het eindige systeem onder de aandacht (er zijn geen 4.444456 elektronen. Er zijn er 4 of 5). Dit principe benoem ik als de “eindig-systeem resolutie”.

  • Er is een oneindig aantal eindige wezens verspreid over alle eindige systemen. ‘Alle’ is niet eens een juiste bewoording aangezien dit een eindige term is.

  • Er is veel meer dat men hier van af kan leiden, zoals spirituele implicaties, maar dat gaat voorbij het punt dat ik hier probeer te stellen.

Er is nog één ding wat ik niet besproken heb, naast de tijd abstractie (universele tijd) en ruimte abstractie (universele ruimte). En dat is kracht. Dualiteit. Kracht is ‘verborgen’ in het standaard model als de 4 kracht deeltjes. Echter, kracht verdient rechtmatig een eigen plaats. Om hier verder op door te gaan, kan men stellen dat:

  • Er zijn een oneindige hoeveelheid benevolente eindige wezens als wel een oneindige hoeveelheid malevolente eindige wezens. Ons mensen inbegrepen en alles wat op onze planeet leeft, ongeacht de perceptie van intelligentie niveau’s (sentience quotient). En raad eens? Elk bewust wezen wordt als dusdanig een binaire keuze gesteld: De keuze benevolent te zijn, OF kwaadaardig te zijn. In de realiteit, in het dagelijks leven, kunnen we alles hier tussen in zijn. (Diegenen die nog geen echte bewuste keuze hebben gemaakt..)

Om dit compleet te maken, heb ik een nieuw rekenkundig symbool geïntroduceerd welke direct aan oneindigheid relateert: Het gelijkheid symbool met een punt er boven. Het betekent: Oneindig dicht bij, maar NIET rekenkundig exact.

Ik heb deze theorie in een krabbel notitie samengevat:

Dus we kunnen met behoorlijke zekerheid concluderen dat wij niet alleen zijn, en wij absoluut ook niet de top-of-the-line zijn! Dit zou u een goed stukje gedachtevoer kunnen geven. 🙂

De afbeelding is van hetzelfde notitie blaadje, maar nu op 8 november opnieuw genomen om de authentiekheid van het notitieblaadje aan te tonen en aan te tonen dat het ‘MagicBox’ forum account daadwerkelijk mijn account is en het werk in dit artikel geen plagiaat is. Er is te zien dat de inkt na al de jaren donkerder is geworden, de toevoeging in de rechter bovenhoek is met dezelfde balpen er bijgeschreven.

Vervolgdiscussie 

Na he plaatsen van dit bericht heb ik nog inhoudelijk een discussie gevoerd met een mede forum lid. Deze vervolgde in het forum draadje en ging toen verder in persoonlijke berichten. Hieronder de berichten vertaald:

Carniflex
Over Tijd en het Standaard Model. Zover ik begrijp was er voor de Big Bang geen tijd nodig. Tijd start met de Big Bang in dit model. De rand van ons universum in dit model is het verste punt in tijd-ruimte. Voorbij die rand valt het model uiteen – echter, er is geen enkele reden om aan te nemen dat er tijd (tijd-ruimte) is aangezien tijd een soort van energiedichtheid nodig heeft voor zijn bestaan.

Dus, je hebt geen Tijd nodig om “iets te laten gebeuren”, voor ons bestaan is het genoeg dat tijd bestaat na de initiële gebeurtenis. Dit naast het feit dat tijd zelf een relatief verraderlijk concept is in het vroege universum. Toegegeven, het is een aardig aantal jaar terug sinds ik iets met het Standaard Model heb gedaan en ik ben zeker geen expert op dit gebied.

MagicBox
Ik weet wat je probeert te zeggen; maar de tijd waar jij aan refereert is what in onze ‘lokale’ tijd noem. En dan bedoel ik niet de tijdzones op onze planeet, maar Tijd-Ruimte zoals het is in ons universum. Je zou het begrip tijd wat verder moeten abstraheren. Het dik gedrukte deel, is in het meeste abstracte, “verschil”. Om verschil te laten zijn (tussen twee singulaire staten), is tijd in de meest abstracte zin benodigd om deze verandering in staat mogelijk te maken. Er is geen ‘initieel’. Wat de Big Bang betreft, het is bekend dat we stof tot energie kunnen converteren met het annihilatieproces. Maar het is ook al bewezen dat stof tot bestaan komt uit interferentie tussen pure energie golven; het tegenovergestelde. Als ons universum ‘stof’ is voor het buiten gelegen systeem, dan zou het niet te moeilijk te bevatten zijn dat er een moment in de meest abstracte zin van tijd is geweest waarin ons universum zich manifesteerde zoals het is. 🙂 Ik probeer niet je argument te weerleggen; ik probeer slechts het niveau van abstractie rond tijd duidelijk te maken. In de meest abstracte zin, “het toelaten om verschil te kunnen laten plaatsvinden.”.

Carniflex
Ik weet niet zeker of ik je helemaal volgen kan. Het is best mogelijk dat ik het relevante abstractie niveau niet bevat. Ik ben niet bijzonder sterk in filosofie. Vanuit natuurkundig perspectief heeft het gin zin om over tijd te spreken tenzij er sprake is van een vorm van aanwezige energiedichtheid (hetzij in de vorm van fermions of bosons) welke in de basis de oorzaak zijn van de kromme in tijd-ruimte welke wij als “tijd” kennen.

In relativiteitstheorie heeft “verschil” geen tijd nodig, ruimte is daar net zo goed genoeg voor. Ik herinner me een lange tijd geleden het berekenen van de condities om twee gebeurtenissen simultaan te laten plaatsvinden en het was mogelijk te bewijzen dat de twee gebeurtenissen alleen simultaan kunnen zijn als zij plaatsvinden op het zelfde punt in tijd-ruimte. Echter, zonder enige vorm van energiedichtheid is er geen ruimte. Dus het verder abstraheren van “tijd” lijkt geen nut te hebben voor mij aangezien zonder tijd-ruimte als het referentieframe alle gebeurtenissen onafhankelijk zijn – wat betekent dat er geen oorzaak en gevolg is, geen “verschil tussen twee singulaire gebeurtenissen” aangezien deze twee singulaire gebeurtenissen niet vergeleken kunnen worden.

In een notendop het enige verschil tussen “stof” en “energie” is de energiedichtheid 😉 Zelfs een enkel foton met de laagst mogelijke energie is genoeg om tijd-ruimte te laten bestaan. Geef het foton (of elk ander deeltje) voldoende energie en het kan allerlei soorten exotische stof uitspuwen, inclusief bouwstenen voor fermions (what traditioneel als “stof” wordt beschouwd). Op kamertemperatuur het hoofdverschil tussen “stof” en “energie” is de rotatie. Stof, of fermions hebben halve rotatiewaarden, 1/2, 3/2 etc, wat betekent dat zij het Pauli Exclusion Principe moeten volgen wat betekent dat zij niet gelijktijdig in dezelfde staat kunnen bestaan op dezelfde locatie en op het zelfde moment (bijvoorbeeld, een hand kan niet door een tafel bewegen omdat de tafel hoofdzakelijk uit fermions bestaat). Fotonen (welke normaal gesproken traditioneel als “energie” worden beschouwd) zijn bosons – zij volgen deze regel niet en kunnen dus overlappen. Exotische constructies zoals het Bose Condensaat daargelaten.

Ik weet dat abstractie best moeilijk kan zijn, aangezien ik er zelf mee geworsteld heb gedurende mijn opleidingen. Nul, Cijfer,.. ,Oneindigheid, Limiet, differentiëren en integreren, dan theorems bewijzen en vergelijkingen schrijven waarbij A en B soort van fysische entiteiten zijn en op een gegeven ogenblik houdt ’t op en ben je met covariante en contravariante ruimtelijke vectors aan het stoeien, operatoren definiërend voor optelling en vermenigvuldiging, en al gauw daarna, het met N-dimensionale tensors te lijf gaan (wat nog steeds een concept is dat ik moeilijk te slikken vind).

In elk geval, ik denk dat we hier een beetje van het onderwerp aan het afdwalen zijn 😉 Hoe interessant de discussie ook is 😀

In den beginne denk ik dat het zoeken naar potentiële locaties waar “aliens” zich kunnen bevinden geen verspilde energie is. Het is als een loterij, dat is zeker, maar als je de jackpot scoort, kan het een gigantische paradigma verschuiving zijn op Aarde.

MagicBox
Hoi kerel,

Bedankt voor je uitgebreide respectvolle antwoord 🙂 Ik heb het gelezen en ik moet evenzo zeggen, interessante materie om over te discussiëren 🙂 Ik ben niet erg sterk in actuele fysica, dit is beperkt tot hoofdzakelijk de basis. Ik ben een electronicus en een software engineer. Maar ik heb mijzelf up-to-date gehouden op het gebied van fysica kennis voor zover ik het begrijpen kon, de rode draad begrijpend, dus het was interessant om te lezen wat je had geschreven en ook nog al gaande wat op te steken.

I besloot je een persoonlijk bericht te sturen in plaats van je te laten denken dat ik je negeer.

Ja, het gene wat ik presenteer was geen 5-minuten iets. Het is in den beginne een soort van culminatie van de zaken die ik heb lopen overwegen; het was nooit bedoeld tegen gevestigde eindige wetenschap in te gaan. In feite was het bedoelt om er op voort te bouwen; het begrip oneindigheid er in te verwerken om daarna een aantal stellingen te kunnen doen, inderdaad hoofdzakelijk op filosofisch gebied. Het is niet bedoeld als een vervanging of als een aanval op bestaande fysica calculus 🙂

In die zin, Tijd en Ruimte zoals ik het gebruikte voelde niet geheel juist aan; deze concepten kunnen veranderen als men de dieper gelegen systemen ingaat. Er is geen echte abstractie in deze begrippen, aangezien deze termen direct relateren aan eindige fysica en geen abstracte termen zijn. Om tot de abstractie af te dalen, zouden de 3 componenten zijn:

– Het fenomeen dat toestaat dat er iets kan gebeuren (Toestaan)
– Het fenomeen dat dingen doet gebeuren (Potentiaal)
– Het fenomeen dat beschrijft wat onderhavig is aan de bovenste twee. (Onderwerp)

Energie is in dat aspect niet anders dan potentiaal. Zonder potentiaal zou energie niet ‘verplaatsen’. Je had gelijk dat ‘verschil’ ook van toepassing is op ruimte. En op kracht/energie.

Dat is waarom ik ‘verschil’ de ultieme abstractie heb genoemd, de basis van dit alles vormend (alleen niet in dit bericht; het is iets dat ik mij bijna 20 jaar geleden heb gerealiseerd).

Vrede 🙂

Carniflex
Inderdaad bedankt voor de interessante discussie 🙂

Vanuit het gezichtspunt hoe mensen voor zichzelf over zeer abstracte zaken denken in conceptuele termen en visualisaties is zeker verlichtend. Software engineering zelf kan een zeer abstracte onderneming zijn welke zonder twijfel een ander perspectief op de wereld geeft als resultaat.

Tussen twee haakjes, ik was het niet oneens met je. Ik probeerde een slechts een ander perspectief uit te leggen. Aangezien de Big Bang, Tijd en Ruimte fundamentele gebeurtenissen / zaken zijn waar daar voorbij harde wetenschap niet veel meer kan zeggen, is al dat overblijft filosofie (en religie). Op het eerste gezicht leek wat je vertelde een variatie op het Antropische principe.

Het beste, o/
Carniflex.

Vooralsnog is het Oneindigheidsraamwerk nog niet gedocumenteerd als white-paper. Ik zal dit in de toekomst nog opstellen als white-paper.

SOS-CAS-TOA 

Er zijn mensen die dit werk willen ontkrachten met allerlei onzinnige aantijgingen zoals pogen te stellen dat het oneindigheidsraamwerk op ‘SOS-CAS-TOA’ is gebaseerd, op de goniometrische functies. Dit is een incorrecte stelling; de ‘ultieme abstractie’ ‘verschil’ vormt de basis zoals uit dit artikel is op te maken. Nu dit werk in het Nederlands is vertaald kan men zelf ondervinden dat zij met kwade bedoeling pure kolder spreken. Aan die personen het volgende advies: Maak een account aan op overclock.net en plaats een bericht met een poging tot inhoudelijke weerlegging. Zonder dat, geen recht van spreken.